Odkrywam. Ćwiczę.
Potrafię coraz więcej.
Regularna praca nad pamięcią, koncentracją uwagi i wyobraźnią. Przez aktywności dopasowane do wieku i możliwości grupy.
Jedna metodyka.
Trzy ścieżki rozwoju.
Nauczyciel pokazuje, dzieci próbują, potem wspólnie sprawdzają. Nowe ćwiczenia pojawiają się etapami. Powroty do znanych zadań pozwalają utrwalać sposób działania i coraz bardziej samodzielnie z niego korzystać.
Dobry rytm na cały rok.
35 tygodni pracy. Liczba elementów i tempo zmieniają się wraz z postępami grupy. Każda ścieżka ma osobny skrypt zajęć.
Obraz, słowo i ruch.
Każde zadanie ma cel.
Odpowiedzi mogą być słowne, pokazywane gestem lub wybierane na kartach. Każde dziecko bierze udział w pracy grupy.
Znikające obrazki i miksujące pary
Jak pracujemy: dzieci łączą obrazy w krótkie, wyraziste historie. Jedna rzecz coś robi drugiej. Potem przypominają sobie zakryte elementy albo dobierają partnera do pary.
Cel: tworzenie skojarzeń, praca wyobraźni i celowe przypominanie sobie informacji.
Łańcuch obrazków i uproszczona metoda loci
Jak pracujemy: obrazy tworzą ciąg zdarzeń albo zostają powiązane ze znanymi miejscami w sali. Dzieci odtwarzają je po kolei, korzystając z własnych skojarzeń.
Cel: pamiętanie kolejności i poznawanie sposobu organizowania informacji. Metoda miejsc pojawia się później, po wcześniejszych ćwiczeniach ze skojarzeniami.
Ruch na słowo
Jak pracujemy: nauczyciel czyta opowieść z powracającymi słowami. Pies oznacza przysiad, cukier — podskok. Starsze dzieci stopniowo dodają ruch dla gruszki i dnia. Później sześciolatki próbują zmienić przyporządkowanie ruchów.
Cel: uwaga słuchowa, pamięć reguł, dobór reakcji i hamowanie ruchu na nieumówione słowa. Zmiana reguły angażuje elastyczność.
Wyszukiwanie w sali według cechy
Jak pracujemy: „Znajdź w sali coś żółtego” albo „coś twardego”. Dzieci najpierw rozglądają się, potem spokojnie podchodzą. Każde wskazuje własną rzecz i wyjaśnia wybór. Nauczyciel przygotowuje wystarczająco dużo pasujących przedmiotów.
Cel: selektywny wybór informacji, kategoryzacja, porównywanie cech i powrót uwagą do wspólnego zadania.
Kształty dla najmłodszych
Jak pracujemy: dzieci liczą wybraną figurę na planszy, pomijając pozostałe. Uczą się systematycznego przeszukiwania. Krótsza ekspozycja pojawia się dopiero po trafnych próbach przy dłuższym czasie.
Cel: koncentracja uwagi, selekcja informacji i uporządkowana obserwacja.
Tekst i pytania, kadry oraz rysowanie z pamięci
Jak pracujemy: dzieci słuchają krótkiej opowieści lub oglądają obraz. Po zakryciu odpowiadają na pytania o treść, szczegóły i relacje. W rysowaniu odtwarzają proste figury oraz ich położenie.
Cel: rozumienie ze słuchu, pamięć szczegółów, organizacja przestrzenna i koordynacja wzroku z ruchem ręki.
Najpierw rozumiem.
Potem próbuję sam.
Wiek wskazuje ścieżkę. Obserwacja grupy wskazuje tempo.
- Wyraźny pokaz i wspólna próba przy nowym ćwiczeniu.
- Więcej elementów dopiero po opanowaniu prostszej wersji.
- Stopniowo mniej podpowiedzi, więcej własnych skojarzeń.
- Zmiana jednego parametru naraz: liczby elementów, samodzielności lub czasu.
- Możliwość powrotu do prostszej wersji po trudnościach lub przerwie.
- Aktywne przypominanie po innych zadaniach na zakończenie spotkania.
Po co to dziecku
w przedszkolu?
Ważne jest to, jak dziecko uczestniczy w zadaniu: słucha, pamięta zasadę, próbuje i potrafi wrócić do działania.
Poznaj obserwację postępów ↗To samo dziecko.
Coraz bardziej samodzielna próba.
- Słucha całego polecenia i czeka na umówiony sygnał.
- Odtwarza kolejne kroki krótkiej instrukcji.
- Po ruchu i opowieści wraca do wcześniejszego materiału.
- Pokazuje lub mówi, co pomogło mu zapamiętać.
To przykłady zachowań do obserwacji. Ich pojawianie się i tempo rozwoju mogą być różne u poszczególnych dzieci.
Małe odkrycia.
Wielkie możliwości.
Ustalmy roczniki, prowadzącego i miejsce programu w Waszym planie. Przygotujemy propozycję współpracy dla Twojej placówki.